pallotyni

Dnia 29 września 2009 r., o godzinie 11.30 w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie miała miejsce Msza św., podczas której dziesięciu alumnów II roku złożyło na ręce Wicegenerała, ks. Zenona Hanasa, pierwszą konsekrację czasową. Podczas tej Mszy św. miało też miejsce odnowienie konsekracji przez starszych alumnów, oraz braci juniorystów. W uroczystości uczestniczyli Wyżsi Przełożeni polskich prowincji – ks. Józef Lasak i ks. Kazimierz Czulak, oraz członkowie Zarządu Generalnego na czele z Przełożonym Generalnym ks. Friedrichem Kretzem, który wygłosił homilię. Jej słowa skierował On głównie do neoprofesów wskazując min. na rodzinny charakter konsekracji, dobre wykorzystanie czasu danego nam od Boga, oraz zaangażowanie w życie Stowarzyszenia. Ks. Wicegenerał podzielił się też własnymi doświadczeniami życia konsekrowanego, które na pewno dla wielu z nas będą wskazówką na przyszłość… Stare, nowe

Wydaje mi się, że sam tytuł może nie wiele mówić. Ale wszystko rozjaśni się za chwilę w dalszej części tekstu. Tak jak w życiu bywa można z niektórymi rzeczami bardzo łatwo się oswoić i zapomnieć jakie mają one kolosalne znaczenie dla naszego życia. Tym bardziej będąc młodym i zwariowanym. Ale przychodzi czas kiedy potrzeba się zatrzymać i zastanowić nad swoim życiem.

Jak co roku tak i teraz odbyły się rekolekcje przed odnową konsekracji. Poprzez przyrzeczenia: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa przeprowadził nas o. Józef Pierzchalski SAC. Na nowo przypomniał nam co to znaczy kochać dla chrześcijanina, jak trwać i znosić siebie nawzajem. Podkreślił, że zawsze trzeba patrzeć na krzyż i otwierać się na Jego łaskę. Postawił nam mnóstwo pytań, dzięki którym łatwiej było nam zrobić rachunek sumienia z dotychczasowego życia przed Panem. Oto niektóre z nich: Czy mam powołanie? Gdzie jestem myślami na Eucharystii, Adoracji Najświętszego Sakramentu, na modlitwie? Czy godzę się na życie w celibacie z wszystkimi jego konsekwencjami? Czego szukam w relacjach z ludźmi?

Oprócz tego ważnym tematem jaki został poruszony to przebaczenie i miłość braterska. Myślę, że po tych rekolekcjach, czyli po 5 dniach w milczeniu, pełnych modlitwy i zamyślenia, refleksji nad tym jak wygląda moja droga powołania wracamy wszyscy do WSD z nowymi siłami, zapałem do pracy nad sobą i do ofiar dla Pana.

Kl. Marcin Bieniasz SAC