| Dyrektorium przed wieczną konsekracją |
 |
 |
 |
| Aktualności Pozostałe - WSD Ołtarzew |
| wtorek, 12 stycznia 2010 10:03 |
|
W niedzielne popołudnie, 27 grudnia 2009 roku, dla nas (sześciu kleryków i jednego brata z obu polskich prowincji – z Polski, Ukrainy i Białorusi), rozpoczęło się dwutygodniowe dyrektorium przed wieczną profesją. Przyjechaliśmy do Sanktuarium na Krzeptówkach wraz z prowadzącym dyrektorium ks. Grzegorzem Marczukiem, by przeżyć ten czas pod matczyną opieką Pani Fatimskiej. Niektórzy przyjeżdżają w tym czasie pod Giewont, by powitać Nowy Rok, my natomiast po to, by zgłębić sens konsekracji. Pragniemy bowiem dla nieskończonej chwały Boga wiernie służyć przez całe życie w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego. Dlatego właśnie każdego dnia poruszaliśmy ważne tematy z Ratio Institutionis, przygotowane wcześniej przez kleryków. Zastanawialiśmy się np. nad powołaniem i nad tym, jak widział je św. Wincenty Pallotti. Nie zabrakło też tematów dotyczących przygotowania kandydatów do pierwszej i wiecznej konsekracji. Było też spotkanie z zaproszonym gościem – ks. dr Franciszkiem Gomułczakiem SAC. Oczywiście czas dyrektorium to nie tylko praca nad wybranymi tematami z Ratio, to także czas modlitwy. Braliśmy udział w programie proponowanym w Sanktuarium, często wspólnie uczestniczyliśmy w południowej Mszy świętej, każdego dnia byliśmy na różańcu, prosząc o rychłą beatyfikację i kanonizację Jana Pawła II, i Apelu Jasnogórskim – prowadzonym przez członków zakopiańskiej wspólnoty. Był też czas, by wspólnie zwiedzać pobliskie góry, pewnego słonecznego dnia np. wjechaliśmy kolejką na Kasprowy Wierch, by podziwiać piękne widoki. Kilka razy udało się też pozjeżdżać na nartach z Gubałówki. W uroczystość Epifanii pojechaliśmy do Spiskiej Nowej Wsi, by wraz ze współbraćmi z tej wspólnoty i ich słowackimi parafianami świętować tak ważne dla św. Wincentego wydarzenie – Objawienie Jezusa Chrystusa. Nie zabrakło też okazji do posmakowania oscypków czy posłuchania góralskiej kapeli, pijąc filiżankę ciepłej kawy lub herbaty. Wyjeżdżając z Zakopanego jesteśmy wdzięczni współbraciom z tutejszej wspólnoty – na czele z rektorem ks. Marianem Muchą SAC, za ofiarne i życzliwe przyjęcie. I z niecierpliwością czekamy teraz na moment wiecznej konsekracji. Br. Mikołaj Ciach SAC
|
