Aktualności

CZĘSTOCHOWA: Serce i ręce oddane Bogu, wspólnocie i ludziom – 42. Ogólnopolska Pielgrzymka Braci Zakonnych

Data publikacji: wtorek, 18-11-2025 | dodał: br. Wojciech Bieliński SAC

W dniach 15–16 października 2025 roku na Jasnej Górze odbyła się 42. Ogólnopolska Pielgrzymka Braci Zakonnych. Hasłem tegorocznego spotkania były słowa: „Rok Święty wezwaniem do dziękczynienia i odnowy życia konsekrowanego”. W wydarzeniu wzięło udział 120 braci z różnych zgromadzeń zakonnych z całej Polski. Nasze pallotyńskie wspólnoty reprezentowali: br. Piotr Jakóbek i brj. Damian Szymura z Prowincji Zwiastowania Pańskiego oraz br. Grzegorz Żochowski i br. Wojciech Bieliński z Prowincji Chrystusa Króla.

Spotkanie rozpoczęło się w duchu modlitwy i braterskiej wspólnoty. Już pierwsze chwile w Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej były czasem wdzięczności za dar powołania i służby, jaką każdy z nas pełni w swoim zgromadzeniu. Atmosfera pielgrzymki, pełna prostoty i serdeczności, pozwalała odczuć, że mimo różnic charyzmatów, wszystkich nas łączy wspólna misja – oddanie Bogu serca i rąk w codziennej pracy i modlitwie.

Program pielgrzymki był bogaty i przemyślany. Oprócz wspólnych modlitw – Mszy Świętej, Apelu Jasnogórskiego, Drogi Krzyżowej, Koronki do Bożego Miłosierdzia i Różańca – nie zabrakło czasu na formację i refleksję. W pierwszym dniu wysłuchaliśmy konferencji prof. dr hab. Andrzeja Derdziuka OFMCap, który ukazał duchowy sens Roku Jubileuszowego oraz jego znaczenie w odnowie życia konsekrowanego. Drugiego dnia wystąpiła prof. Monika Przybysz z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, podejmując niezwykle aktualny temat roztropnego korzystania z mediów elektronicznych i sztucznej inteligencji w życiu osób zakonnych. Oba wystąpienia były inspirującym zaproszeniem do pogłębienia świadomości naszej tożsamości jako braci – ludzi modlitwy, pracy i świadectwa.

Pomiędzy punktami programu był także czas na braterskie rozmowy, dzielenie się doświadczeniami i wspólne posiłki. W prostocie spotkań odnajdywaliśmy głęboką radość płynącą z faktu, że każdy z nas – niezależnie od zgromadzenia – buduje Kościół w codziennej służbie, często w ukryciu, z dala od pierwszych miejsc. Jak przypomniano podczas jednej z konferencji: choć bracia zakonni nie głoszą homilii ani nie sprawują Eucharystii, to Ewangelię głoszą własnym życiem – cichym, wiernym i pełnym oddania.

Dla mnie osobiście był to czas umocnienia w powołaniu i odnowienia duchowej motywacji do dalszej służby. Patrząc na braci z różnych wspólnot, można było zobaczyć bogactwo form, w jakich realizuje się to samo wezwanie: służyć Chrystusowi w ludziach, do których nas posyła. To piękne doświadczenie pokazuje, że wspólnota braci zakonnych w Polsce jest żywa, dynamiczna i pełna Ducha.

Z Jasnej Góry wyjechaliśmy z wdzięcznością i nową energią, niosąc w sercu słowa, które najpełniej oddają sens naszego życia: „Serce i ręce oddane Bogu, wspólnocie i ludziom.”

zdjęcia: Jezuici.pl