Aktualności

OŁTARZEW – RZYM: Świętowanie Złotego Jubileuszu rocznika święceń 1976

Data publikacji: piątek, 12-06-2026

W dniu 20 maja 1976 roku piętnastu diakonów pallotyńskich Polskiej Prowincji Chrystusa Króla przyjęło świecenia kapłańskie z rąk Prymasa Tysiąclecia, a dziś błogosławionego Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Po pięćdziesięciu latach, 20 maja 2026 roku, przypadł nasz Złoty Jubileusz. W przeddzień naszego świętowania nawiedziliśmy groby pallotyńskie w Poznaniu, a szczególnie grób naszego kolegi ks. Lesława Gwarka SAC.

Świętowanie rozpoczęliśmy Mszą św. w naszym wieczerniku pallotyńskim w Ołtarzewie pod przewodnictwem ks. prowincjała Przemysława Podlejskiego SAC, który również wygłosił do nas Słowo Boże. Eucharystia rozpoczęła się w pamiętnej godzinie naszych święceń, tj. o godzinie 17.00. Po liturgii w refektarzu seminaryjnym z Księdzem Prowincjałem i całą wspólnotą domową mieliśmy uroczystą kolację. Wieczorem odwiedziliśmy groby naszych współbraci, a wśród nich zmarłego naszego kolegę ks. Henryka Cabałę SAC.

Następnego dnia udaliśmy się do Warszawy, gdzie zaprosił nas na wspólne świętowanie ks. arcybiskup Adrian Galbas SAC, metropolita warszawski. Zaproszenie było dla nas szczególnie miłe, ponieważ ks. arcybiskup Adrian jest kolejnym następcą Prymasa Stefana Wyszyńskiego na stolicy warszawskiej. Jak przystało na jubilatów, przed tym spotkaniem nawiedziliśmy kaplicę w katedrze warszawskiej, gdzie znajduje się grób szafarza naszych święceń. Spotkanie z ks. arcybiskupem Adrianem rozpoczęło się Mszą św. w kaplicy prymasów, co było dla nas dużym przeżyciem. W czasie homilii Ksiądz Arcybiskup wspomniał, że aż pięciu naszych współbraci uczestniczyło w jego formacji pallotyńskiej i kapłańskiej. Po Mszy św. zostaliśmy zaproszeni na uroczysty obiad, w czasie którego wspominaliśmy ważne momenty z posługi Księdza Prymasa Stefana Wyszyńskiego, a zwłaszcza związane z jego najtrudniejszymi dziejami kojarzącymi się z tym miejscem. Druga część rozmowy skupiła się na aktualnej posłudze ks. arcybiskupa Adriana, także w wymiarze ogólnopolskim. Usłyszeliśmy, że jego posługiwanie pasterskie dotyczy również relacji politycznych, a szczególnie roli Kościoła w naszej Ojczyźnie w aktualnej rzeczywistości społecznej.

Po południu udaliśmy się do Otwocka by nawiedzić Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej, odprawić nabożeństwo majowe oraz wypić kawę u Sióstr Szensztackich.  Następnie pojechaliśmy nawiedzić grób naszego kolegi kursowego Ks. Andrzeja Biernackiego SAC.

Kolejny dzień przeżyliśmy na Jasnej Górze, gdzie wraz z Ojcem Paulinem Czesławem świętowaliśmy nasze pięćdziesięciolecie. Ojciec Paulin jest od nas młodszy święceniami tylko o dwa dni.

Świętowanie w Polsce zakończyliśmy Mszą św. i obiadem u jednego z naszych kolegów kursowych, który zaprosił nas do swojej rodzinnej parafii.

Kolejne dni przeżywaliśmy w stolicy chrześcijaństwa, czyli w Rzymie, do którego odlatywaliśmy w lotniska w Poznaniu.  Jakie było nasze zdziwienie, kiedy zauważyliśmy, że tym samym samolotem leci aktualny Prymas Polski ks. arcybiskup Wojciech Polak. Jak się później okazało, zamieszkaliśmy razem w naszym domu generalnym. Ksiądz Prymas przybył do Rzymu, by wprowadzić relikwie bł. Stefana Wyszyńskiego do bazyliki NMP na Zatybrzu, jego kościoła tytularnego. Czy można mówić o przypadku? W ten sposób i my mogliśmy uczestniczyć w tym ważnym wydarzeniu dla polskiego Kościoła, a zwłaszcza dla pracujących w Rzymie polskich księży i sióstr zakonnych. Uroczystość została zorganizowana przez polską ambasadę w Rzymie oraz „Civitas Christiana”. Nasz jubileuszowy pobyt w Rzymie rozpoczęliśmy od Mszy św. w generalacie przy ołtarzu-relikwiach św. Wincentego Pallottiego.  Eucharystii przewodniczył ksiądz generał Zenon Hanas SAC, drugi polski Przełożony Generalny w dziejach naszego Stowarzyszenia. Wieczorem była uroczysta kolacja w restauracji La Canonica na Zatybrzu, ponieważ w kursie mamy kanonika. Nie wiemy, ile go ta kolacja kosztowała, ale był to bardzo miły wieczór. Następny dzień, to audiencja u Ojca Świętego Leona XIV oraz inne małe spotkania. W czwartek tradycyjnie koncelebrowaliśmy Mszę św. przy grobie św.  Jana Pawła II, której przewodniczył Ksiądz Prymas. W dniu tym przypadała uroczystość Chrystusa Najwyższego Kapłana. W homilii Ksiądz Prymas nawiązał do nauczania dwóch wielkich Polaków: bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz papieża św. Jana Pawła II. Było nam miło, że Ksiądz Prymas delikatnie wspomniał o tych kapłanach, którzy aktualnie przeżywają swoje jubileusze.

Na zakończenie naszego pobytu w Rzymie o poranku została odprawiona Msza św. przy grobie św. Wincentego Pallottiego, pod przewodnictwem Księdza Prymasa, a koncelebrowana przez naszych Współbraci z różnych kontynentów.  Po końcowym błogosławieństwie Ksiądz Prymas kompletnie nas zaskoczył, gdy klęknął przed nami – jubilatami – i poprosił o błogosławieństwo. Prosimy się nie gorszyć, ale jakoś tak nam się skojarzyło – jeden Ksiądz Prymas kładł na nasze głowy ręce, udzielając nam kapłańskich święceń, a oto po pięćdziesięciu latach my kładliśmy nasze ręce na głowie obecnego Księdza Prymasa w geście błogosławieństwa.

Tą drogą pragniemy podziękować wszystkim, którzy uczestniczyli w naszym świętowaniu lub przyczynili się do przeżywania naszego złotego jubileuszu.

Księża przeżywający swój Złoty Jubileusz w roku 2026