Aktualności

OŁTARZEW: Święcenia prezbiteratu i diakonatu

Data publikacji: wtorek, 12-05-2026

W sobotę, 9 maja 2026 roku, miała miejsce podniosła i rzadka w naszym pallotyńskim świecie uroczystość – były to święcenia dwóch naszych Współbraci: dk. Damiana Kikty i kl. Michała Rycherta, odpowiednio na prezbitera i diakona Kościoła katolickiego. Zwykle w naszym seminarium te dwa stopnie święceń są udzielane osobno, jednak tym razem Stowarzyszenie i nasza Prowincja otrzymały jednego dnia zarówno nowego księdza, jak i diakona.

Nasi nowo wyświęceni Współbracia wcześniej odprawili rekolekcje, które poprowadził dla nich ks. Stanisław Stawicki SAC, nasz ojciec duchowny. W przededniu uroczystości modliliśmy się razem z nimi na wieczornej adoracji, prosząc o ich dobrą posługę, a kulminacją tych przygotowań była sama Eucharystia, która rozpoczęła się o godz. 11.00 w naszym kościele seminaryjno-parafialnym. Przewodniczył jej i święceń udzielił ks. arcybiskup Zbigniew Zieliński, metropolita poznański. Do Mszy św. asystowali jak zawsze alumni, wspierani służbą grupy ministrantów z naszej pallotyńskiej parafii w Krakowie oraz z Ołtarzewa.

Kościół wypełnił się wiernymi i zaproszonymi gośćmi, wśród których warto wymienić grupę młodych, którzy w naszych murach rozeznawali swoje powołanie pod opieką duszpasterzy powołań z obydwu Prowincji.

Arcybiskup w swojej homilii przypomniał wszystkim zebranym, jaka jest rola i posłannictwo diakonów i prezbiterów w Kościele, oraz czym powinno się charakteryzować ich życie. Zarówno podczas homilii jak i przemowy końcowej Ksiądz Arcybiskup zwracał szczególną uwagę na to, że święceń nikt nie otrzymuje dla siebie, czy dla swoich ambicji, ale po to, by służyły one innym. Ponadto arcybiskup Zieliński podzielił się swoimi wspomnieniami, związanymi z naszym Stowarzyszeniem, przypominając zwłaszcza nam, pallotynom, jaki skarb – w postaci naszego charyzmatu – posiadamy. Wspomniał wieczerniki Zjednoczenia w Jaroszowicach, przez które przeszedł oraz postaci naszych zmarłych współbraci: ks. Władysława Nadybała SAC (w kontekście wieczerników) i ks. Edmunda Boniewicza SAC (którego przywołał jako przykład apostolstwa Bożego Miłosierdzia).

Poruszające były chwile związane z nałożeniem rąk, prostracją podczas łacińskiej litanii do Wszystkich Świętych oraz założenie na neoprezbitera ornatu, a dalmatyki na nowego diakona. Rodziny i znajomi zaproszeni na święcenia mówili także, że szczególnie wzruszające było dla nich podchodzenie do Komunii św., której udzielali ich synowie, a których mogli wtedy zobaczyć z bliska i z ich rąk otrzymać Chrystusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie.

Po Eucharystii odbył się uroczysty obiad oraz poczęstunek w salkach dla gości zaproszonych przez naszych wyświęconych Współbraci. Zwieńczeniem tego dnia było nabożeństwo majowe, poprowadzone przez dk. Michała Rycherta SAC.

kl. Robert Pilarski SAC, kl. Cedric Koffi SAC